اميدوارم هيچكس در حسرت هيچ چيز نمونه..اما رويا تنها سرزميني است كه سزاوار زيستن است اگر درحسرت هرچيز مانديد رويا را وسرزمين رويا را از شما نگرفته اند ..
خانه ام ابری ست...
خانه ام ابری ست
یکسره روی زمین ابری ست با آن.
از فراز گردنه خرد و خراب و مست
باد میپیچد.
یکسره دنیا خراب از اوست
و حواس من!
آی نی زن که تو را آوای نی برده ست دور از ره کجایی؟
خانه ام ابری ست اما
ابر بارانش گرفته ست.
‹‹ در خیال روزهای روشنم کز دست رفتندم،››
من به روی آفتابم
می برم در ساحت دریا نظاره.
و همه دنیا خراب و خرد از باد است
و به ره ، نی زن که دائم می نوازد نی ، در این دنیای ابراندود
راه خود را دارد اندر پیش.
+ نوشته شده در پنجشنبه دوازدهم مرداد 1385ساعت 23:55 توسط آریانا
|
