گفتن از عاشورا سهل نيست ..كار من هم نيست ..پيرو مد هم نيستم تا محرم به محرم خودي نشان بدهم كه يعني ماهم هستيم..فقط ميدانم اسم حسين سوزدارد..سوز عجيبي هم دارد.. عاشورا نيز هم .
گوهر كون و مكان نام حسين است وبس
ضامن هردو جهان، عشق حسين است وبس
ريخته ز تيغ جفا، جاري درون زمان
جوهره هرزمان، خون حسين است وبس
گفتن از آدمهايي كه كاري كي كنند دور از توانايي هاي من برايم سخت است ....غير از تحسين چه بگويم ؟غيراز تفكر چه كار ميتوانم بكنم....
امام صادق (ع) فرمود: «حسين در نزد پروردگارش ... به زائرانش نظر مى كند . او نگاه مى كند كه چه كسى براى آن حضرت گريه مى كند، پس براى او طلب آمرزش كرده و پدرانش را مى خواند تا براى آن زائر دعا كرده و طلب آمرزش و مغفرت نمايند. سپس امام (حسين) مى فرمايد: اگر زائر من مى دانست كه خدا چه چيزى براى او عطا مى فرمايد شادى او بيشتر از جزع و بى تابى وى مى گرديد» .
و امام حسين (ع) فرمود: «هر كس مرا در زندگانيش زيارت كند، پس از مرگش بازديدش خواهم كرد
